Η καθημερινή μας συναισθηματική όαση

 Το ξεκίνημα της ημέρας μας καθορίζει την πορεία της.

 Είναι μία ιεροτελεστία αναλλοίωτη μέσα στα χρόνια, το άνοιγμα του παραθύρου για μια ανάσα φρεσκάδας, η απόλαυση μιας ζεστής κούπας καφέ, το να αφήνεσαι στην ηρεμία της πρωινής αύρας, να ξεχνιέσαι, να ονειροπολείς, να στοχάζεσαι. Το να φτιάχνουμε τη διάθεση, να συντονίζουμε το νου, να ακούμε τη καρδιά μας, είναι το μαγικό συναίσθημα εκείνο που θα χωρέσει μέσα μας και θα μας οδηγεί μέσα στη μέρα. 

 Αυτή η ιεροτελεστία του πρωινού δημιουργεί μια αναζωογονητική ατμόσφαιρα μέσα σε έναν κόσμο που προσμένει και 'διψά' για τον κόπο και την προσφορά μας σε αυτόν. Ωστόσο, αυτό που πραγματικά κάνει την κάθε μέρα μας ξεχωριστή είναι η συναισθηματική και νοητική μας κατάσταση.

 Το πώς διαφοροποιείται, αλλάζει και διαμορφώνεται εξαρτάται από τα μέσα, όπως παραδείγματος χάριν, αναφέραμε παραπάνω. Ενώ οι άνθρωποι και το περιβάλλον μας είναι αναμφίβολα σημαντικοί παράγοντες στη διαμόρφωση της καθημερινότητάς μας , είναι εντούτοις μια ανεπανάληπτη εμπειρία που την κάνει πραγματικά αξέχαστη. Είναι ένας παλμός της καρδιάς ανεπανάληπτος, μια ¨ουσία¨ που βλέπουμε στα πράγματα, κάτι που καθηλώνει, είναι ένας αέρας αλλιώτικος που αναζητούμε κάθε τόσο. Πηγή της εμπειρίας ίσως και να είναι ένα ερέθισμα, μια αφορμή, ακόμη και μια εικόνα ή κάποιο άκουσμα μουσικό.. .

 Οι άνθρωποι συχνά παθιαζόμαστε με διάφορες πηγές της ονομαζόμενης ¨ουσίας¨. Είτε υλικής υπόστασης είναι είτε άυλης. Και είναι επίκαιρο θέμα σήμερα της αποτοξίνωσης από αυτά και σημαντικό. Το να λαμβάνει κάποιος, που βρίσκεται σε μια παραλία, ας πούμε, ξεκούραστος, εκατοντάδες οπτικά, ηχητικά και αισθητηριακά μηνύματα θα κουραστεί περισσότερο από όσο θα δούλευε στην εργασία του.. . Σήμερα, στην εποχή της ανεξέλεγκτης πληροφορίας και των άμεσων επιβραβεύσεων, η αναζήτηση της 'δύσκολης ντοπαμίνης' αποτελεί πραγματικό κατόρθωμα. Αυτή η 'δύσκολη ντοπαμίνη' δεν είναι η εύκολη ευφορία που προσφέρουν τα ατέλειωτα μηνύματα και οι ειδοποιήσεις των οθονών μας , αλλά η βαθιά ικανοποίηση που πηγάζει από την επίτευξη σκοπών με κόπο και υπομονή. Στο παράδειγμα, αντί να επιδιώξει να αποσπάσει τη προσοχή του κανείς από την πολλή ευφορία, να προσπαθήσει να πετύχει έναν - δύο στόχους , και με κόπο να τους προσμένει, αυτό θα αποτελέσει αληθινή ευτυχία, χαρά και ποιότητα ζωής. 

Η μουσική θα παραμείνει εκεί - ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κάθε ημέρας (και νύχτας), θα συνεχίσει να ταξιδεύει και να ομορφαίνει τις ζωές μας. Ας αφεθούμε λοιπόν σε αυτόν τον 'ορίζοντα' της καθημερινότητας, προσμένοντας το σούρουπο και απολαμβάνοντας τον ρυθμό της κάθε στιγμής. Γιατί η αληθινή τέχνη της ζωής είναι να αποφασίζουμε τί θα αφήσουμε πίσω και τί θα κρατήσουμε, και να επιλέγουμε συνειδητά τα ερεθίσματα που μας οδηγούν σε μία ¨όαση¨. Και μέσα σε όλα αυτά, οι μελωδίες, σαν μια συντροφιά, θα παραμείνουν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της, συνεχίζοντας να μας ταξιδεύει και να την ομορφαίνει, ένας αιώνιος ρυθμός στην προσωπική μας αυτή όαση.